6 Şubat 2009 Cuma

Büzük dudak

Onun için ağlamak ve gülmek arasında çok ince bir çizgi var. Bir anda dudaklarını büzüp gözyaşlarına bürünebilir. Ve yine bir anda, az önce ağladığını unutup neşe içinde gülebilir. Bu sefer mi? Kucağımdan indirdiğim için oldu tüm bunlar. Ama sadece bir "ceeee" ile her şey tatlıya bağlandı.
Sol gözünün kenarındaki o küçücük damla olmasa kim inanır bir kare önce kopan yaygaraya...
O damla var ya o damla... O damla için ben... Bu nasıl anlatılır ki?..

4 yorum:

havvanur dedi ki...

mrb o damlalar akmasın die can verir anneleri anlatabildimmi ??acaba tüm çocuklar gülsünn by

Pumpkin dedi ki...

Benim fıstığmda böyle.. en ufak bişeyde hemen damlalar akıyor..
Ben resimde karabibern saçına takıldım.. ne güzel havalanmış...
Bizim kızların saçı yok, tüyleri var, havalı tüyleri

Güneş dedi ki...

Anlatılmaz yaşanır :)

Nilsu'nun annesi dedi ki...

Havvanur çok doğru... Evet hep gülsünler... Biz de mutlu olalım onların kahkahalarıyla...

Pumkin ağlak kızlar bunlar:) Aslında bizimkinin de pek saçı yok o tepesindeki dışında. O yüzden adı tenten kaldı:)

Güneş tam da bu işte:) Bilmezdim daha öncesinde:)